Meestal zeldzaam en duur, zijn unieke wijnen die het moeilijkst te maken zijn; maar indien succesvol, krijgen zij bij de “echte” kenners, de hoogste quotering. Ondanks het feit dat ze meestal voor zeer hoge kwaliteit staan, worden deze wijnen dikwijls misbegrepen, onderschat of eenvoudig genegeerd.
Dessertwijnen zijn er in verschillende stijlen. De technieken die gebruikt worden om ze te maken zijn bijna even talrijk. De meest gebruikte methode is door verhoging van de concentratie.
- 1° Bevriezing: type Eiswein ( zie vorige degustatie)
- 2° Droging: (passito methode) vanaf de late herfst tot het einde van de winter vb. Vin Santo en Recioto della Valpolicella
- 3° Botrytis Cinerea ( edel rot): vb. Tokaj, BA en THA en Sauternes Het resultaat is een wijn met hoge natuurlijke zoetheid. Wanneer de fermentatie stopt, blijft er restsuiker over in de wijn.
Botritis Cinerea is een schimmel, die de druiven verschrompelt door water te laten verdampen. Botritis concentreert niet alleen de suikers en andere vaste stoffen in de druif
Ø zij voegt honing, citrus en specerijen aroma’s toe aan de wijn
Ø verhoogt ook de viscositeit en de zuurtegraad. (Het drogen of “verschrompelen” van druiven op strooien matten geeft een vergelijkbaar effect.) Duitse, Loire, Elzas en Tokaj wijnen worden gekenmerkt door een hoge zuurtegraad, wat hun intense zoetheid in evenwicht houdt. Zij zijn meestal elegant, eerder dan krachtig en zijn relatief laag in alcohol. Sauternes zijn meestal hoger in alcohol (gem. 14°), zijn minder zoet en hebben een lagere zuurgraad.
Comments are closed.